محل دفن پسماندهای شهر رشت از جمله مراکزی است که بدون انجام فرایند مکان یابی برای دفن در نظر گرفته شده است. بار آلودگی ناشی از این محل، که در کنار یکی از سرشاخه های رودخانه سیاهرود احداث شده است، در تالاب انزلی تخلیه می شود. هدف این مطالعه، سنجش این محل با استفاده از روش های مکان یابی موجود به منظور شناسایی آثار نامطلوب محیط زیستی و مقایسه معیارهای مکان یابی از نظر شناسایی آثار ناسازگار می باشد. در این بررسی از متدهای مکان یابی اولکنو، دراستیک و روش منوری استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که این محل بر اساس مدل الکنو در طبقه خوب، برمبنای روش دراستیک در محدوده متوسط و بر اساس مدل منوری در طبقه غیرقابل قبول قرار گرفته است. مقایسه مدل ها، اختلاف چشم گیری را در نتایج نشان می دهد. علت این اختلاف، تفاوت در تعداد پارامترهای در نظر گرفته شده برای هر مدل می باشد. هم چنین نتایج حاصل نشان می دهد که لحاظ نمودن پارامترهای بیشتر در سنجش محل های دفن آثار نامطلوب بیشتری را آشکار می سازد. هر چند که در نظر گرفتن وزن نیز برای هر یک از پارامترها می تواند آثار را به صورت واقعی تر جلوه گر سازد. براساس این بررسی، روش هایی قدرت شناسایی آثار بیشتری را خواهند داشت که از هر دو معیار وزن دهی و تعدد پارامترها برخودار باشند.